>> Artefakti << rekonstrukcija igre III

Aleksandar Dimitrijević
od 11.- 20.juna 2012 > Otvaranje 11.juna u 19h

205x265cm-uljani-pastel-na-platnu

Artefakti – Rekonstrukcija igre 3
Aleksandar Dimitrijević se ne bavi grafologijom ali je kao vizuelni umetnik privučen snagom izraza beleški.

U svom radu on koristi estetske kvalitete papirida sa rezultatima odigranih partija različitih društvenih igara kao i inspiraciju koju oni nude za dalji razvoj likovnih elemenata. Radovi koji na osnovu njih nastaju su ekspresivni, energetski napunjeni i istovremeno formalno stabilni. Ono što ih vodi dalje od dopadljivog je Dimitrijevićeva fascinacija fenomenom znakovnih zabeleški igara kao tragova ličnih i socijalnih relacija. Prisutnost tih odnosa i svih nivoa na kojima se oni reflektuju daje sadržinsku punodu predstavama koje stvara a njihovo iščitavanje uključuje sva moguda tumačenja simbolike igre.

Na izložbama Artefakti – Rekonstrukcija igre Dimitrijević po prvi put čini vidljivom solidnu konstrukciju svojih umetničkih istraživanja koja se samo nasludivala u prividno rasteredenim predstavama na njegovim platnima. Otkrivanjem “artefakata” i “rekonstrukcijom igre” Dimitrijević je ušao u novu fazu razvoja svog stvaralaštva.

“Jamb” – Portreti “igrača”
U seriji slika Jamb iskorišteni listidi za igru su doslovno, u celini, preneti na slikarska platna. Kao što portretista odabira i ističe elemente koji de najbolje dočarati suštinu predstavljene ličnosti tako i Dimitrijević preuzima originalne beleške i pušta ih da otkrivaju karaktere koji stoje iza njih. Tim postupkom, na posredan način, umetnik prezentuje ličnosti igrača portretišudi ih karakteristikama njihovih sopstvenih rukopisa. “Igrači” su socijalna bida koja se igraju / žive / bore i u svoj svojoj kompleksnosti vredni su monumentalnih dimenzija(260x200cm) u kojima ih umetnik prikazuje.

Igra “iza ogledala”
Dokumente odigranih partija, ishodište svog rada, Dimitrijević uvodi u postavku izložbe i označava kao Artefakte. Ova igra reči implicira da oni, osim što reflektuju aktivnosti, stanja i odnose međuigračima, sadrže autonomne estetske vrednosti. Umetnik ih preuzima i stvara njihov novi život “iza ogledala”. Dalje ih reinterpretira u svojim crtežima kao i na objektu“Dekonstrukcija igre” na kom su u različitim kombinacijama komplementarnih boja predstavljeni odabrani detalji crteža. Interaktivnim objektom – slagalicom umetnik u novonastalu situaciju “iz ogledala” uvodi I posmatrača održavajudi samu prirodu “igre” koja podrazumeva aktivan odnos svih “igrača”.

Marija Radoš